شرۆڤە

پێوه‌ندی کریسمه‌س به‌فه‌رهه‌نگی کورده‌وه‌ (١)

ره‌سووڵ محه‌مه‌دی

مه‌به‌ست له‌هێندی و سێندی ئه‌وه‌یه‌ که ‌له‌زۆر وشه‌دا ده‌نگی ''ه'' واته‌''‌هێ'' یان ''س''و''ث'' ئه‌و زمانانه ‌لێک جیا ده‌کاتەوه‌. ئه‌ڵبه‌ت ئه‌وه‌مان له‌به‌ر چاو بێ که‌ هێند و سێند هه‌مان وشه‌ن به‌دوو دیالێکتی جیاواز. هه‌روه‌ها که‌ناوی چۆمێکی گه‌وره‌ له‌وڵاتی هێندووستان، چۆمی ''سێند''ه‌ که‌ مه‌به‌ست هه‌مان چۆمی ''هێند''ه‌.

پێویستیی گۆڕانی ئایین

رەسوڵ سەفەریانی

رێبەران و پەڕگیرانی ئاینی بیانەوێت یان نەیانەوێت ئەم دەورانە دەورانی کۆتایی دەسەڵاتی ئاینە. تەنانەت ئەگەر رێبەرانی ئاینی  بە هەزاران پەڕگیر و مەسخ کراوی خۆیان بکەنە قوربانی و سەدان هەزاریش لە خەڵکی پێشکەوتوو بکوژن هەر تەرازوەکە بە قازانجی هزر دەگەرێت و جێگە بە هەست تەنگ دەکات.

تاریکى شەو و پەنجەرەى عەشق

 

بەنگینە پیرۆت نورى

 ئەوسا دەزانین ئێمە بەبێ پەروانەى عەشق چەند دڵ وێرانین، دەزانین ئێمە دەبێ لەخۆمان بگەڕێین و خۆمان بدۆزینەوە. دەزانین چەند لاپەڕەى ڕۆژانەمان بەبێ عەشق هەڵداوەتەوە، دەزانین گریانمان بۆ گریان نەبووە، گریانمان مەلى ڕاکردو نەبووە و وەک هەور نەیگرماندوە و هێشتا ئێمە بەقەد پەروانەى شیعر بە دەورى عەشقدا لەسوێى دولبەردا بەڕاستگۆى دڵمان گڕى نەگرتوە، ئەوەندەى شیعر برینى وشە، ئەوەندەى هەنگاوەکانى لاپەڕەى کتێب، رێبوارى تەریقەتى عەشق نەبووین.

تراژیدیای پەرتبوون

 عەلی شێخ عومەر

هەر لە سەرەتاوە چیرۆکنووس لە رێگای حیکایەتخوانەوە، بە رستەیەکی کورت دەمانخاتە بەردەم دوڕیانێک، ڕاستەوخۆ ئاماژە بە هاوکێشەیەک دەکات، رۆژێکی جیاواز دەکاتە دەرچە، هەر لە ترازاندنی دەرگای حەوشەی ماڵێکەوە ئاوێتەی رووداوێکی نامۆ و سەیر و نەبیستراو دەبین.

تعریف داستان کوتاە

داستان کوتاه ها جلوه‌ای از طبیعت انسانی هستند. معمولاً شخصیت‌ها با تجربیاتی مواجه می‌شوند که در انتهای داستان اون‌ها رو تغییر میده. به همین دلیل گفته میشه که داستان کوتاه همیشه حرفی برای گفتن یا پیامی برای انتقال داره؛ این پیام گاهی با چنان ظرافتی بیان میشه که قادر هست تاثیری فراموش نشدنی روی مخاطب داشته باشه.

تەکنیکی دژە تەکنیک

سۆران محه‌مه‌د

هەرچەندە شاعیر خۆی کە باس لە شێوازو ئەزموونی خۆی دەکات وەك مانیفێستەکان، شیعرەکانیش دەتوانن بەو ئەرکە هەستن، بەڵام ئەوە هەر غیابی رەخنەی جدی و کارایە وای کردووە خۆی ئەو ئەرکەش لە ئەستۆ بگرێت، ئەم کەلێنەش دەخوازێت دەیان و بگرە سەدان رەخنەنووسی کارامەمان هەبێت.

تیۆریزه‌ی ئۆنتۆلۆجیای دایكایه‌تی

ئاری عوسمان خەیات

له‌م ڕوانگه‌وه‌، من به‌ هه‌موو شێوه‌یه‌ك (پرۆسێسی زه‌واج)م پێ شتێكی قه‌شمه‌رجاڕانه‌یه‌ و پێویسته‌ گه‌نجی كورد، به‌ كه‌مێك عه‌قڵه‌وه‌ بچێته‌ نێو ئه‌م پرۆسێسه‌ هه‌ڵخه‌ڵه‌تێنه‌ره‌وه‌، ده‌نا پاش نۆ مانگ و نۆ ڕۆژ، نه‌ كچه‌كه‌ ئه‌و یاخییه‌ جوانه‌ی جاران ده‌مێنێته‌وه‌ و نه‌ كوڕه‌كه‌ش ده‌زانێت چۆن له‌و دۆخه‌ خۆی قورتار بكات،

جارێکی تر (ئاکار محه‌مه‌د)

 

نه‌جمه‌دین سادق شێخانی

ئێمه‌ مافی خۆمانه‌ ‌له‌ سه‌ر کاره‌ شیعریه‌کانی ئاکار محه‌مه‌د بدوێین، له‌ سنووری ئه‌ده‌ب و بابه‌تدا جێی ستایشه‌ کاتێك ده‌یالۆگێك له‌ نێو خۆماندا دروست بکه‌ین، له‌ پێناوی ده‌رچوون به‌ ڕێگه‌ چاره‌ی دروست بۆ هه‌ندێك له‌ کێشه‌ شیعریه‌کانمان، ئه‌مه‌ش سنووربه‌زاندن نییه‌ بۆ سه‌ر ئازادی تاك و تایبه‌تمه‌ندیه‌کانی ژیانی شه‌خسی شاعیر.

جودا روانین، جیاواز نووسین

ئاوات حه‌سه‌ن ئه‌مین
له‌ هێنانه‌وه‌ی ئه‌و دوو نموونه‌یه‌ی پێشه‌وه‌، مه‌به‌ستم ڕاڤه‌ كردنی ده‌قه‌ شیعرییه‌كه‌ نییه‌، به‌ قه‌ده‌ر ئه‌وه‌ی مه‌به‌ستمه‌ ڕسته‌ی شیعری هه‌ست پێ بكه‌م، له‌میانه‌ی ده‌قێكدا كه‌ پێم وایه‌ شاعیره‌كه‌ی نه‌خشه‌ی بۆ داناوه‌ كه‌ جودا بنوسێت، هه‌روه‌ها جودا ڕوانین به‌رجه‌سته‌ بكات. له‌ دواجاریشدا ده‌قێك به‌رهه‌م بهێنیت، كه‌ ده‌قی خۆی بێت.