شرۆڤە

تعریف داستان کوتاە

داستان کوتاه ها جلوه‌ای از طبیعت انسانی هستند. معمولاً شخصیت‌ها با تجربیاتی مواجه می‌شوند که در انتهای داستان اون‌ها رو تغییر میده. به همین دلیل گفته میشه که داستان کوتاه همیشه حرفی برای گفتن یا پیامی برای انتقال داره؛ این پیام گاهی با چنان ظرافتی بیان میشه که قادر هست تاثیری فراموش نشدنی روی مخاطب داشته باشه.

تەکنیکی دژە تەکنیک

سۆران محه‌مه‌د

هەرچەندە شاعیر خۆی کە باس لە شێوازو ئەزموونی خۆی دەکات وەك مانیفێستەکان، شیعرەکانیش دەتوانن بەو ئەرکە هەستن، بەڵام ئەوە هەر غیابی رەخنەی جدی و کارایە وای کردووە خۆی ئەو ئەرکەش لە ئەستۆ بگرێت، ئەم کەلێنەش دەخوازێت دەیان و بگرە سەدان رەخنەنووسی کارامەمان هەبێت.

تیۆریزه‌ی ئۆنتۆلۆجیای دایكایه‌تی

ئاری عوسمان خەیات

له‌م ڕوانگه‌وه‌، من به‌ هه‌موو شێوه‌یه‌ك (پرۆسێسی زه‌واج)م پێ شتێكی قه‌شمه‌رجاڕانه‌یه‌ و پێویسته‌ گه‌نجی كورد، به‌ كه‌مێك عه‌قڵه‌وه‌ بچێته‌ نێو ئه‌م پرۆسێسه‌ هه‌ڵخه‌ڵه‌تێنه‌ره‌وه‌، ده‌نا پاش نۆ مانگ و نۆ ڕۆژ، نه‌ كچه‌كه‌ ئه‌و یاخییه‌ جوانه‌ی جاران ده‌مێنێته‌وه‌ و نه‌ كوڕه‌كه‌ش ده‌زانێت چۆن له‌و دۆخه‌ خۆی قورتار بكات،

جارێکی تر (ئاکار محه‌مه‌د)

 

نه‌جمه‌دین سادق شێخانی

ئێمه‌ مافی خۆمانه‌ ‌له‌ سه‌ر کاره‌ شیعریه‌کانی ئاکار محه‌مه‌د بدوێین، له‌ سنووری ئه‌ده‌ب و بابه‌تدا جێی ستایشه‌ کاتێك ده‌یالۆگێك له‌ نێو خۆماندا دروست بکه‌ین، له‌ پێناوی ده‌رچوون به‌ ڕێگه‌ چاره‌ی دروست بۆ هه‌ندێك له‌ کێشه‌ شیعریه‌کانمان، ئه‌مه‌ش سنووربه‌زاندن نییه‌ بۆ سه‌ر ئازادی تاك و تایبه‌تمه‌ندیه‌کانی ژیانی شه‌خسی شاعیر.

جودا روانین، جیاواز نووسین

ئاوات حه‌سه‌ن ئه‌مین
له‌ هێنانه‌وه‌ی ئه‌و دوو نموونه‌یه‌ی پێشه‌وه‌، مه‌به‌ستم ڕاڤه‌ كردنی ده‌قه‌ شیعرییه‌كه‌ نییه‌، به‌ قه‌ده‌ر ئه‌وه‌ی مه‌به‌ستمه‌ ڕسته‌ی شیعری هه‌ست پێ بكه‌م، له‌میانه‌ی ده‌قێكدا كه‌ پێم وایه‌ شاعیره‌كه‌ی نه‌خشه‌ی بۆ داناوه‌ كه‌ جودا بنوسێت، هه‌روه‌ها جودا ڕوانین به‌رجه‌سته‌ بكات. له‌ دواجاریشدا ده‌قێك به‌رهه‌م بهێنیت، كه‌ ده‌قی خۆی بێت.

جیاوازییه‌ ره‌گه‌زییه‌كان له‌ چیرۆكدا

 

ئارام سدیق

رۆلان بارت قسه‌یه‌كی‌ هه‌یه‌ كه‌ ده‌ڵێت: خوێندنه‌وه‌ی‌ هه‌رده‌قێك واته‌ چێژوه‌رگرتن له‌و ده‌قه‌. واته‌ بارت پێی‌ وایه‌ ئه‌گه‌ر ده‌ق بوونی‌ هه‌بێت ئه‌وا پێویسته‌ چێژ به‌ خوێنه‌ره‌كه‌ی‌ ببه‌خشێت، به‌ڵام له‌مڕۆدا و له‌نێو دنیای‌ كوردیدا ده‌یان و سه‌دان ده‌ق هه‌یه‌ كه‌ ناتوانن چێژ به‌ خوێنه‌ر ببه‌خشن، به‌ڵام من ده‌مه‌وێت ئه‌وه‌ بڵێم كه‌ چێژێكی‌ زۆرم له‌م ده‌قه‌ بینی‌ به‌شێوه‌یه‌ك له‌ خولقاندنی‌ ئه‌م تێكسته‌ی‌ لێكه‌وته‌وه‌.

جیهانێکی بەتاڵ لە ‌هیوا

 

عەتا نەهایی

دووبارەی دەکەمەوە، دادگایی رۆمانێکی کراوەیە و هیچ خوێندنەوەیەک، خوێندنەوەی یەکلاکەرەوە نییە. دەشێ ملدانی «ک» بە ‌مەرگ و کوژران، بە ‌تەسلیم بوون نەزانین، چونکا دەسەڵاتی ئەو سیستەمە بەناو دادوەرییە خوازیاری مەرگی ئەو نییە، بەڵکوو خوازیاری مەسخ و لە خۆ نامۆ بوون و دوور کەوتنەوەی ئەو لە ‌مرۆڤایەتییە. 

 

جێگۆڕکێی دال و مەدلول

ئارام سدیق

ئەگەر بە کورتی لەسەر تایبەتمەندی ھایکۆ بدوێین شیعری ھایکۆ، لەو شیعرانەیە، کە لە ١٧ بڕگە پێکھاتووە و بنەمای ناوەڕۆکەکەی سروشتە. ئەو دوو بنەما سەرەکییەیە کە ھایکۆی پێدەناسرێتەوە. ئەم ئەزموونەی موتەڵیب لەگەڵ ئەوەی بنەمای ناوەڕۆکەکەی سروشتە، بەڵام سەد لە سەد (بەتەواوی) پەیڕەوی لە بەکاربردنی ١٧ بڕگەیی نەکردووە، ھەر بۆیە لەمەدا شاعیر کورتی ھێناوە، بەڵام لاموایە دەکرێت فۆرمی ھایکۆی کوردی فۆرمێکی نوێ بێت و ئەوەندە بەو رێسایانەوە خۆی بەند نەکات. 

چاوەڕوانی و کێشەی بێدەنگی

عەلی شێخ عومەر

سەرهەڵگرتنی هەر یەک لەم سێ شاعیرە، بە خودی سەڵاح شوان خۆشیەوە بۆ دەرەوی نیشتیمان، بۆ تاراوگە بە ئارەزوو نەبووە، ناچاری بووە، ڕزگارکردنی ڕۆحی شیعر و دۆزینەوەی خەیاڵ بوو، مانەوەی دەقە لە رەتکردنەوەی واقیعێ نەخوازراو.